Gry podobne do The Last of Us

W tym zestawieniu wybieramy gry podobne do The Last of Us według konkretnych kryteriów: siły fabuły, emocjonalnej narracji, atmosfery zagrożenia, walki o przetrwanie, eksploracji postapokaliptycznego świata oraz relacji między bohaterami. Uwzględniamy zarówno gry akcji przygodowe, jak i tytuły survivalowe, survival horrory oraz produkcje skradankowe, które podobnie jak historia Joela i Ellie stawiają na napięcie, ograniczone zasoby i trudne wybory.

W artykule znajdziesz propozycje dla graczy szukających intensywnej opowieści, mrocznego klimatu i rozgrywki opartej na przetrwaniu. Porównujemy tytuły dostępne na PC, PlayStation i Xbox, wskazując, które z nich najlepiej oddają elementy znane z The Last of Us: postapokaliptyczne realia, mocną narrację, emocjonalne więzi między postaciami oraz brutalną walkę o każdy zapas i bezpieczną drogę naprzód.

Co wyróżnia The Last of Us na tle innych gier akcji przygodowych?

The Last of Us wyróżnia połączenie gry akcji przygodowej z bardzo wyraźnym ciężarem emocjonalnym, którego nie buduje sam scenariusz, ale też sposób prowadzenia rozgrywki. Postapokaliptyczny świat nie jest tu tłem dekoracyjnym; każda walka, zasób i decyzja mają znaczenie, bo gra stale pokazuje, że przetrwanie kosztuje więcej niż tylko amunicję. To właśnie ten nacisk na relację między bohaterami sprawia, że tytuł zapada w pamięć inaczej niż typowe gry survivalowe.

Najważniejszy efekt daje tu spójność wszystkich elementów. Fabuła, projekt poziomów, system skradania, ograniczone zasoby i intensywna atmosfera działają w jednym kierunku, więc nawet prosty etap eksploracji potrafi budować napięcie. Dla wielu graczy kluczowe jest też to, że gra nie opiera się wyłącznie na widowiskowej walce o przetrwanie, ale na konflikcie emocjonalnym, który rośnie z każdą kolejną sceną.

Jak wybrać gry podobne do The Last of Us?

Najlepszy punkt odniesienia to nie sam klimat, lecz to, co dokładnie chcesz odzyskać z doświadczenia The Last of Us. Jeśli zależy Ci na silnej narracji, szukaj gier, w których fabuła prowadzi rozgrywkę, a nie tylko ją otacza. Jeśli ważniejsza jest walka o przetrwanie, zwracaj uwagę na ograniczone zasoby, wysoki koszt błędu i systemy wymuszające ostrożność, takie jak skradanie, crafting czy zarządzanie ekwipunkiem.

Dobry wybór zależy też od tego, jaką intensywność akceptujesz. Nie każda gra podobna do The Last of Us musi być równie ciężka emocjonalnie albo równie wymagająca mechanicznie. Jedne tytuły mocniej akcentują postapokaliptyczny świat i survival, inne stawiają na relacje bohaterów, a jeszcze inne na powolne budowanie napięcia. To ważne, bo gracz szukający historii może rozczarować się grą nastawioną głównie na systemy przetrwania, mimo podobnej oprawy i tematu.

• Fabuła ponad wszystko — wybieraj gry, w których scenariusz i dialogi są silnie osadzone w przebiegu misji.
• Atmosfera i napięcie — sprawdzaj, czy gra buduje je przez eksplorację, brak zasobów i niepewność, a nie tylko przez walkę.
• Poziom trudności — jeśli cenisz przetrwanie, szukaj ograniczonego leczenia, amunicji i zapisu w krytycznych momentach.
• Relacje między postaciami — to zwykle najlepszy wskaźnik, że dana produkcja ma podobny ciężar emocjonalny.
• Tempo rozgrywki — wolniejsze tempo często lepiej oddaje klimat The Last of Us niż czysta akcja.

Praktyczny scenariusz jest prosty. Jeśli chcesz przejść wieczorem jedną mocną historię, lepiej wybrać grę liniową z naciskiem na narrację. Jeśli natomiast interesuje Cię dłuższe kombinowanie z zasobami, craftingiem i walką o przetrwanie, bardziej sensowne będą tytuły mocniej osadzone w survivalu niż klasycznej przygodówce akcji.

Najlepsze gry podobne do The Last of Us z silną fabułą i emocjonalną narracją

Najbliżej The Last of Us stoją gry, które łączą akcję przygodową z wyraźnym naciskiem na opowieść i relacje między postaciami. W praktyce najlepsze są te tytuły, które nie rozpraszają gracza nadmiarem systemów, tylko prowadzą go przez intensywną historię, w której każdy etap ma sens dramaturgiczny. Taki układ zwykle daje największą spójność i najmocniej przypomina doświadczenie znane z postapokaliptycznego świata The Last of Us.

W tej grupie szczególnie dobrze działają gry, które nie boją się ciszy i napięcia między scenami akcji. To właśnie w takich momentach widać, czy produkcja naprawdę umie budować emocjonalną historię, czy tylko korzysta z podobnej estetyki. Poniżej znajdziesz tytuły, które najlepiej trafiają w ten profil, a przy każdym z nich łatwo ocenić, dla kogo będzie najlepszy i kiedy lepiej odpuścić.

A Plague Tale: Innocence

A Plague Tale: Innocence najlepiej trafia w potrzeby gracza, który szuka mrocznej opowieści o przetrwaniu, wyraźnie prowadzonej przez relację rodzeństwa i narastające zagrożenie. Gra opiera się na skradaniu, ograniczonych możliwościach bezpośredniej walki i bardzo mocnej atmosferze, więc emocje wynikają tu nie tylko z fabuły, ale też z samej konstrukcji poziomów. To ważne, bo napięcie nie jest tu dodatkiem, tylko podstawą rozgrywki.

Nie jest to jednak wybór dla kogoś, kto oczekuje częstych, dynamicznych starć. Jeśli bardziej niż strategia przetrwania interesuje Cię intensywna akcja, ten tytuł może wydać się zbyt powolny. Z drugiej strony daje coś rzadkiego: wiarygodne poczucie zagrożenia i historię, która rozwija się bez przesadnego epatowania przemocą.

Hellblade: Senua’s Sacrifice

Hellblade: Senua’s Sacrifice wyróżnia się tym, że łączy silną narrację z bardzo sugestywnym doświadczeniem psychologicznym, dzięki czemu emocjonalny ciężar gry jest równie ważny jak sama walka. To nie jest klasyczna gra o przetrwaniu w sensie zasobów, ale ma podobną intensywność i przytłaczającą atmosferę, która trzyma blisko bohaterki. Dla wielu graczy to właśnie ta perspektywa czyni ją bliską The Last of Us, choć środki wyrazu są inne.

Najmocniejszy element tej produkcji to konsekwentna konstrukcja napięcia. Gra nie rozprasza, nie rozwleka tematu i bardzo precyzyjnie prowadzi przez kolejne etapy, dlatego szczególnie dobrze działa wtedy, gdy szukasz krótszego, ale bardzo zwartego doświadczenia fabularnego. Nie sprawdzi się natomiast, jeśli potrzebujesz rozbudowanego świata i klasycznego modelu eksploracji z dużą liczbą aktywności pobocznych.

Days Gone

Days Gone to wybór dla gracza, który chce połączenia open world, postapokaliptycznego świata i realnego poczucia zagrożenia, ale bez rezygnacji z wyraźnej osi fabularnej. Gra mocno stawia na walkę o przetrwanie, zarządzanie zasobami oraz dynamiczne starcia z przeciwnikami, a przy tym oferuje historię, która stopniowo buduje zaangażowanie zamiast opierać się wyłącznie na świecie przedstawionym. Dzięki temu dobrze wypełnia lukę między przygodówką a survivalem.

To jednak gra bardziej nierówna niż The Last of Us. Ma momenty bardzo mocne, ale jej struktura otwartego świata potrafi osłabić koncentrację na fabule, jeśli ktoś oczekuje prowadzenia niemal filmowego. Świetnie sprawdzi się u osób, które chcą poczuć skalę zagrożenia i zmusić się do ostrożnego gospodarowania zasobami, ale mniej u tych, którzy szukają zwartej, liniowej opowieści.

God of War (2018)

God of War (2018) pasuje do zestawienia przede wszystkim przez sposób opowiadania o relacji między bohaterami i bardzo świadome prowadzenie emocji w ramach gry akcji przygodowej. Nie jest to produkcja postapokaliptyczna, ale ma podobną kontrolę nad tempem, świetnie dozowane sceny dialogowe i wyraźny nacisk na więź, która rozwija się w trakcie podróży. Z perspektywy konstrukcji narracyjnej to jedna z najbliższych odpowiedzi na potrzeby gracza szukającego silnej historii.

Jeśli jednak liczysz na survival w ścisłym sensie, ta gra nie zastąpi The Last of Us. Oferuje inne doświadczenie: bardziej mitologiczne, bardziej spektakularne i mniej surowe pod względem przetrwania. To dobry wybór wtedy, gdy chcesz podobnie mocnej narracji, ale bez przytłaczającej postapokaliptycznej scenografii i bez stałej presji ograniczonych zasobów.

Metro Exodus

Metro Exodus łączy gry survivalowe z silnym naciskiem na fabułę i bardzo konkretną wizją zniszczonego świata, dlatego często trafia do osób szukających czegoś w duchu The Last of Us. Najmocniej działa tu połączenie ograniczonego ekwipunku, zagrożenia środowiskowego i napięcia wynikającego z eksploracji obcych, nieprzyjaznych terenów. To gra, która każe myśleć o każdym starciu, bo błąd zwykle kosztuje więcej niż tylko utratę punktów życia.

W praktyce Metro Exodus najlepiej sprawdza się u graczy, którzy lubią survival z czytelnymi zasadami. Mechaniki są tu bardziej techniczne niż w czysto filmowych przygodówkach, ale właśnie dlatego napięcie bywa tak skuteczne. Nie jest to najlepszy wybór dla osób oczekujących mocno rozwiniętej relacji dwóch centralnych bohaterów, bo nacisk rozkłada się szerzej, na świat, zagrożenie i przetrwanie w wymagającym środowisku.

Concrete Genie

Concrete Genie jest mniej oczywistą propozycją, ale dobrze pokazuje, że gry podobne do The Last of Us nie muszą być wyłącznie mroczne i brutalne, aby opierać się na emocjonalnej historii. Ta produkcja buduje więź z bohaterem przez osamotnienie, stopniowe odkrywanie otoczenia i wyraźny kontrast między szarością świata a osobistym wyrazem postaci. Dzięki temu mocno akcentuje narrację i atmosferę, choć robi to innymi środkami niż klasyczne gry postapokaliptyczne.

To propozycja dla kogoś, kto szuka bardziej kameralnego doświadczenia niż pełnoprawnej walki o przetrwanie. Jeśli interesuje Cię głównie surowa akcja, ten tytuł nie będzie pierwszym wyborem. Jeśli jednak cenisz silną emocjonalność, wyrazisty świat i historię, która rozwija się bez nadmiaru hałasu, Concrete Genie może zaskoczyć bardziej niż oczywiste, głośniejsze marki.

Gry postapokaliptyczne podobne do The Last of Us

Gry postapokaliptyczne podobne do The Last of Us najlepiej wybierać wtedy, gdy liczy się nie tylko sceneria ruin, ale też napięcie wynikające z ciągłej walki o zasoby i bezpieczeństwo. Najsilniejsze tytuły z tego kręgu łączą akcję przygodową z elementami survivalowymi i silnym naciskiem na fabułę, dzięki czemu świat nie jest jedynie tłem, ale aktywnie wpływa na decyzje gracza. Jeśli szukasz podobnego ciężaru emocjonalnego, zwracaj uwagę nie na sam motyw końca świata, lecz na to, jak gra buduje relację między bohaterami i jak prowadzi tempo zagrożenia.

W praktyce najlepsze gry tego typu mają trzy wspólne cechy: ograniczone zasoby, wyraźnie odczuwalną presję przetrwania oraz fabułę, która nie rozmywa się w nadmiarze aktywności pobocznych. To ważne rozróżnienie, bo wiele produkcji postapokaliptycznych stawia na skalę świata, a nie na intymność doświadczenia; przez to potrafią być efektowne, ale nie dają podobnej gęstości narracyjnej. Dobrym testem jest proste pytanie: czy podczas gry pamiętasz historię postaci, czy tylko kolejne lokacje?

• Gry z mocną narracją sprawdzają się najlepiej, gdy chcesz emocji, a nie czystej eksploracji pustkowi.
• Gry survivalowe są trafnym wyborem, jeśli cenisz napięcie związane z amunicją, craftowaniem i zarządzaniem ekwipunkiem.
• Produkcje akcji przygodowych dają najbardziej zbliżone tempo, bo łączą walkę, eksplorację i fabułę w jednym rytmie.
• Tytuły z wyraźną atmosferą zagrożenia lepiej oddają ciężar świata niż rozbudowane sandboksy o rozproszonej strukturze.

Najczęstszy błąd przy wyborze jest prosty: gracze szukają „gry jak The Last of Us”, a potem trafiają na produkcję, która ma podobny klimat wizualny, ale zupełnie inny rdzeń rozgrywki. Jeżeli zależy ci na podobnym doświadczeniu, priorytetem powinny być: prowadzenie postaci, kontrolowana intensywność starć i narracja budowana wokół zagrożenia, a nie sam motyw zombie czy zrujnowanego miasta. To właśnie te elementy tworzą podobieństwo, które naprawdę czuć po kilku godzinach, a nie tylko w opisie sklepowym.

Gry survival horror z atmosferą zagrożenia jak w The Last of Us

Gry survival horror z atmosferą zagrożenia jak w The Last of Us najlepiej wypadają wtedy, gdy strach wynika z ograniczeń systemu, a nie wyłącznie z oprawy dźwiękowej. Liczy się tu projekt starć, ilość zasobów, czytelność przeciwników i sposób, w jaki gra wymusza ostrożność, bo to właśnie one budują ten charakterystyczny rodzaj napięcia. Dla wielu graczy kluczowe jest to, że każda walka ma swój koszt, a wygrana nie daje komfortu, tylko chwilową ulgę.

Ten typ gier warto wybierać wtedy, gdy chcesz doświadczenia bardziej klaustrofobicznego niż widowiskowego. W praktyce oznacza to mniejsze bezpieczeństwo ruchu, częstsze unikanie konfrontacji i większą wagę do planowania kolejnych kroków. Dobry survival horror nie zasypuje gracza ciągłym atakiem, tylko zmusza go do myślenia o tym, czy wejść do pomieszczenia, spalić zasób albo przejść obok zagrożenia; właśnie w takim napięciu najłatwiej odnaleźć echo The Last of Us.

Jeśli porównujesz podobne gry, zwracaj uwagę na trzy praktyczne kryteria: gęstość zasobów, częstotliwość bezpośrednich starć i to, czy gra premiuje skradanie bardziej niż otwartą konfrontację. W dobrze zaprojektowanym survival horrorze nawet prosta decyzja o użyciu medkita ma znaczenie strategiczne, bo wpływa na to, czy później poradzisz sobie w kolejnej części mapy. To właśnie taki mikrozarząd zasobami odróżnia gry hazardowe w odczuciu od zwykłych akcyjniaków z mocniejszym klimatem.

Gry skradankowe podobne do The Last of Us

Gry skradankowe podobne do The Last of Us są dobrym wyborem, gdy chcesz, by napięcie wynikało z ciszy, obserwacji otoczenia i kontroli rytmu walki. To nie są gry, w których skradanie jest dodatkiem kosmetycznym; przeciwnie, często decyduje o tym, czy starcie będzie krótkim sukcesem, czy stratą zasobów i zdrowia. Taki model rozgrywki pasuje osobom, które lubią czytać układ terenu, wykorzystywać osłony i planować ruchy kilka sekund naprzód.

W tej kategorii szczególnie ważna jest reakcja AI przeciwników oraz system wykrywania gracza. Jeśli sztuczna inteligencja szybko reaguje na hałas, ciało znalezione w cieniu albo otwarte drzwi, skradanie staje się wiarygodne i wymaga konsekwencji. Najlepsze gry nie nagradzają bezmyślnego podkradania się, tylko uważność, dlatego warto szukać takich, w których każdy błąd ma czytelny skutek: alarm, utratę zasobów lub zmianę trasy przeciwników.

Dobrym praktycznym testem jest ocena, czy skradanie zmienia przebieg scen. W grach podobnych do The Last of Us nie chodzi o to, by przejść cały poziom bez walki za wszelką cenę, tylko o to, by sam sposób rozegrania poziomu wpływał na tempo i napięcie. Krótki scenariusz pokazowy wygląda tak: wchodzisz do magazynu z ograniczoną amunicją, eliminujesz jednego przeciwnika po cichu, a resztę omijasz, bo otwarta wymiana ognia zabrałaby zbyt wiele zasobów. Taki układ daje dokładnie ten rodzaj kontroli, który wielu graczy kojarzy z najlepszymi fragmentami The Last of Us.

• Skradanka z dobrą AI daje bardziej spójne napięcie niż gry, które pozwalają ukrywać się przypadkowo i bez konsekwencji.
• System osłon i ciche eliminacje są kluczowe, jeśli chcesz podobnego rytmu starć.
• Ograniczona amunicja wzmacnia sens skradania, bo wymusza oszczędność i selekcję celów.
• Krótki czas reakcji przeciwników podnosi intensywność, ale tylko wtedy, gdy mapa daje realne możliwości manewru.
• Przepływ między ciszą a walką powinien być płynny, inaczej gra staje się zwykłą sekwencją alarmów.

Gry o relacjach między bohaterami podobne do historii Joela i Ellie

Gry o relacjach między bohaterami podobne do historii Joela i Ellie wyróżniają się tym, że emocje nie wynikają wyłącznie z dramatycznych wydarzeń, ale z tego, jak dwie postacie zmieniają się w czasie. Silna narracja jest tu ważniejsza niż sama skala świata, bo to więź, napięcie i stopniowe zaufanie tworzą oś całego doświadczenia. Takie gry zwykle działają najlepiej wtedy, gdy dialog, animacja i tempo fabuły są podporządkowane relacji, a nie odwrotnie.

Najbardziej przekonujące tytuły z tego nurtu budują relację przez drobne sytuacje, a nie przez duże deklaracje. Może to być wspólne pokonywanie przeszkody, krótka wymiana zdań po walce albo moment, w którym jedna postać zaczyna ufać drugiej dopiero po kilku rozdziałach. To właśnie ten rodzaj dramaturgii sprawia, że historia zostaje z graczem dłużej niż sam finał, bo pamięta się zmianę postawy bohaterów, a nie tylko kolejne zwroty akcji. W praktyce przy wyborze warto sprawdzić, czy gra rozwija postacie w trakcie rozgrywki, czy tylko opowiada o nich przerywnikami.

Najlepszy scenariusz wyboru jest prosty: jeśli chcesz napięcia przez moralne i emocjonalne tarcie, wybieraj gry, w których partnerzy na ekranie nie są ozdobą mechaniki. Jeżeli relacja bohaterów wpływa na dialogi, zachowanie w walce i sposób prowadzenia misji, dostajesz doświadczenie bliższe The Last of Us niż w produkcjach, które skupiają się wyłącznie na widowiskowości. W takich grach nawet cicha scena w schronieniu potrafi ważyć więcej niż duża sekwencja akcji, bo nadaje sens wcześniejszym decyzjom i wzmacnia emocjonalny rdzeń całej historii.

Gry z eksploracją i walką o zasoby dla fanów The Last of Us

Najbliżej ducha The Last of Us są gry, które łączą eksplorację, presję niedoboru i fabułę opartą na relacjach. To właśnie ten układ sprawia, że napięcie nie wynika wyłącznie z walki, ale także z decyzji podejmowanych między starciami: czy zaryzykować wejście do ciemnego budynku, czy oszczędzić amunicję, czy lepiej ulepszyć broń, czy zachować materiały na apteczkę. Taki projekt rozgrywki dobrze działa wtedy, gdy świat gry nie jest tylko tłem, lecz realnym źródłem problemów, które trzeba rozwiązać pod presją.

W tej grupie najlepiej sprawdzają się produkcje action-adventure z wyraźnym komponentem survivalowym. Liczy się tu nie tylko walka, lecz także rytm eksploracji, zarządzanie ekwipunkiem i poczucie, że każdy zasób ma znaczenie. Dobra gra podobna do The Last of Us zwykle nie daje pełnej swobody sandboksa; zamiast tego prowadzi gracza przez zamknięte, gęste lokacje, w których każda decyzja kosztuje czas, zdrowie albo zapasy. To ważny filtr, bo wiele gier postapokaliptycznych ma podobną oprawę, ale zupełnie inny ciężar systemowy.

• Resident Evil 4 Remake — mocny wybór dla osób, które chcą intensywnej walki, zarządzania ograniczonym ekwipunkiem i stałej presji zasobów.
• Days Gone — lepiej trafia do graczy szukających otwartego świata, ale z wyraźnym naciskiem na przetrwanie, paliwo, amunicję i planowanie trasy.
• Horizon Zero Dawn — bardziej nastawione na eksplorację i walkę z wymagającymi przeciwnikami niż na surowy survival, ale nadal oferuje silną strukturę przygodową.
• Control — dobry wybór, jeśli ważna jest atmosfera, dziwny świat i zwięzła, prowadzona z dużą pewnością narracja.
• A Plague Tale: Innocence — szczególnie mocne dla osób, które chcą historii o ochronie bliskiej osoby i ciągłego napięcia, a nie dużej skali akcji.

Praktyczny błąd polega na myleniu mrocznego klimatu z podobieństwem mechanik. Gra może mieć zrujnowane miasto, zakażonych przeciwników i ciężką muzykę, a mimo to nie dawać tego samego doświadczenia, jeśli nie wymusza oszczędzania zasobów i nie buduje napięcia wokół relacji między postaciami. Dlatego przy wyborze warto patrzeć nie na sam setting, lecz na to, czy gra faktycznie nagradza ostrożną eksplorację, czy tylko udaje survivalową przez dekoracje.

Gry podobne do The Last of Us na PC, PlayStation i Xbox

Platforma ma znaczenie, bo nie każda dobra alternatywa jest dostępna wszędzie. The Last of Us kojarzy się przede wszystkim z PlayStation, ale szukając podobnych gier, łatwo zebrać zestaw tytułów rozłożonych między PC, PS5, PS4 i Xbox Series X|S. W praktyce to ważne, ponieważ część gier stawia na mocną inscenizację i liniową narrację, a część lepiej działa na nowszym sprzęcie dzięki lepszej płynności, szybszym loadingom i stabilniejszemu streamingowi lokacji.

Najbardziej zbliżone doświadczenie na PlayStation dają gry o mocnym prowadzeniu fabuły i wysokiej jakości animacji postaci. Na PC z kolei częściej trafisz na produkcje, w których survival i eksploracja są ważniejsze niż filmowa reżyseria, a na Xboxie dobrze wypadają tytuły łączące walkę, ruch po świecie i przetrwanie w bardziej otwartej strukturze. To rozróżnienie pomaga uniknąć rozczarowania, zwłaszcza jeśli ktoś liczy na podobny poziom emocjonalnej reżyserii, a dostaje przede wszystkim solidny system walki.

Mikroprzykład pierwszy: jeśli grasz głównie na PS5 i zależy Ci na filmowym tempie, zacznij od A Plague Tale: Requiem albo God of War Ragnarök. Obie gry mają wyraźnie prowadzoną narrację i dobrze trzymają rytm scen. Mikroprzykład drugi: jeśli siedzisz na PC i lubisz kontrolować każdy zasób, lepiej sprawdzi się Days Gone albo Resident Evil 4 Remake. Pierwsza gra daje rozleglejszą strukturę przetrwania, druga zamyka gracza w ciasnym systemie decyzji i przez to mocniej przypomina stres towarzyszący walkom o przeżycie.

Warto zwrócić uwagę na technikę płynności rozgrywki, bo w takich grach ma ona bezpośredni wpływ na napięcie. Stabilne 60 FPS w tytule akcji przygodowej zmniejsza frustrację podczas strzelania i walki wręcz, ale jednocześnie ułatwia odczytywanie gestów przeciwników i animacji uników. Z kolei w grach z cięższą reżyserią, takich jak A Plague Tale, ważniejsze bywają krótsze loadingi i dobra synchronizacja dźwięku z obrazem, bo właśnie one wzmacniają wrażenie ciągłej presji. To szczegół, który rzadko pojawia się w prostych rankingach, a w praktyce mocno zmienia odbiór całej gry.

Którą grę podobną do The Last of Us wybrać jako pierwszą?

Najlepszy pierwszy wybór zależy od tego, co w The Last of Us działało na Ciebie najmocniej. Jeśli pamiętasz przede wszystkim relację bohaterów i filmową narrację, zacznij od A Plague Tale: Innocence albo A Plague Tale: Requiem. Jeśli najważniejsze było napięcie związane z brakiem amunicji i ciasną ekonomią walki, lepszym otwarciem będzie Resident Evil 4 Remake. Gdy natomiast pociąga Cię bardziej wędrówka po świecie po katastrofie niż sama kameralna historia, sensownym punktem startowym staje się Days Gone.

Dobór pierwszej gry warto oprzeć na trzech kryteriach: tempie, poziomie survivalu i sile narracji. Jeśli chcesz krótszego, bardziej zwartego doświadczenia, wybierz tytuł liniowy. Jeśli zależy Ci na długim obcowaniu z postapokaliptycznym światem, lepiej sprawdzi się gra z większą przestrzenią do eksploracji. Jeśli priorytetem jest emocjonalna historia, nie zaczynaj od produkcji, która stawia głównie na system walki. Taki wybór często prowadzi do błędnego wniosku, że „nic nie jest podobne do The Last of Us”, choć w rzeczywistości po prostu trafiło się na nie ten typ podobieństwa.

• A Plague Tale: Innocence wybierz, jeśli chcesz najbliższego odpowiednika ciężaru emocjonalnego i relacji między bohaterami.
• Resident Evil 4 Remake wybierz, jeśli bardziej liczy się dla Ciebie presja przetrwania niż dramat rodzinny czy partnerski.
• Days Gone wybierz, jeśli chcesz otwartego świata, ale nadal z wyraźnym poczuciem niedoboru i zagrożenia.
• God of War Ragnarök wybierz, jeśli szukasz dopracowanej akcji i bardzo mocnych scen między postaciami.

Najrozsądniejszy werdykt jest prosty: pierwszą grę wybieraj według tego, co chcesz odzyskać z doświadczenia The Last of Us, a nie według samej estetyki świata. Jeśli zależy Ci na fabule, emocjach i relacji bohaterów, najlepszym startem będzie A Plague Tale. Jeśli chcesz napięcia wynikającego z walki o zasoby, zacznij od Resident Evil 4 Remake. Jeśli interesuje Cię długie przetrwanie w postapokaliptycznej przestrzeni, wybierz Days Gone. To podejście oszczędza czas i zmniejsza ryzyko, że pierwszy kontakt z „grą podobną” będzie po prostu nietrafiony.

Zakończenie Najpierw ustal, czy szukasz podobieństwa w fabule, atmosferze, czy w mechanice przetrwania, bo od tego zależy cały sens wyboru. Potem sięgnij po jedną grę z odpowiadającego Ci segmentu i nie oceniaj całego gatunku po pierwszym, niepasującym tytule. Jeśli zależy Ci na emocjonalnej historii, wybierz A Plague Tale. Jeśli najważniejsza jest walka o zasoby, postaw na Resident Evil 4 Remake. Jeśli chcesz więcej świata i wypraw, najlepiej zadziała Days Gone. Nie zwlekaj z decyzją, gdy ważna jest dla Ciebie konkretna forma napięcia, bo w tym segmencie gier nietrafiony start najczęściej zniechęca nie do jednej produkcji, lecz do całego stylu rozgrywki.